Ümit Çiçekli

Şiir açarsa kendini ölüm sonrasından hayır umanlara açar.

Eğer bir istikametimiz olacaksa şiir adına, şüphesiz, bu söz bizi aydınlığa kavuşturacak, bize yol açacaktır. Eğer şiir adına dünya ölçüsünü önümüze alarak konuşursak sayfalarca söz sarf etmek mümkün. Fakat burada bahsedilen dünya ölçüsü ile alakalı bir mevzu değil. Şiirle karşı karşıya kaldığımız andan itibaren sarsılma yaşıyorsak, dünyaya dair iddia peşinde koşmadan bir şeyler söyleyebiliyor ve içine girdiğimiz bu ciddi çemberin haddini hududunu biliyorsak; sözümüz, her nereye ulaşmak istiyorsa oraya mutlaka kendiliğinden ulaşacaktır.

İçinde bulunduğumuz çember Türk şiiridir. İlhamını Allah’tan alan şairleri, şiirin açmasına gerek yok. Çünkü onlar şiiri açmış, umdukları hayır da Allah’a kalmıştır…  Eğer mevzu böyle değilse neden Yunus Emre’yle farkında olarak ya da olmaksızın bir bağ kuruyoruz? M. Akif’e umduğu verilmemişse adı niçin herkesin, her alanda dilinde?  Masada tek kalan ama durmaksızın çoğalan niçin Sezai Karakoç? İsmet Özel, neden hâlâ kırk yaşında? Türk şiiri, niçin hâlâ gelecek nesilleri bile kucaklamaya yetecek kadar zenginliğe sahip?

Asıl mesele, bu zenginlik karşısında bizim duymak isteyeceğimiz açlık hissiyatıdır. Bu, şiir adına bilhassa aramamız gereken ilk unsur. Nasıl ki bir işe koyulduğumuzda bütün dikkatimizi o işe veriyorsak, herhangi bir meslekte ilerlemek ve o mesleğin uzmanı olmak için çaba harcıyorsak; şiirin kendisi, anlam dünyası ve bize ne sunduğuyla da aynı ölçüde alâkadar olmak mecburiyetindeyiz… Bu mecburiyetin, geçmiş zamanlara nazaran yoğun olduğu söylenemez. İletişim toplumunun maddileştirici, her şeyi daha da somutlaştırıcı ve öldürücü çabaları altında yine de şiirin alıcısının tükenmiş olduğunu söylemek imkânsız. Sadece şiir dediğimiz bu alan günümüz şartlarına göre çözülmesi biraz daha uzun bir zaman gerektiren bir uğraş. Önümüzde, telefon kadar ele kolay gelmeyen bir şiir var, ısrarla sessiz moduna aldırmamaya gayret ettiğimiz! Eğer devamı olacaksa bu şiirin, başını da sonunu da sevmemiz gerekecek…

*İktibas: İsmet Özel, Şiirin Devamı Yok, http://www.istiklalmarsidernegi.org.tr